Ik ben in de hemel

I am in heaven

Adam als type van Christus

Adam als type van Christus

Inleiding – Typologie

Wat is een type?
In deze brochure willen wij nadenken over Adam als type van Christus, oftewel: de eerste mens als een type van de tweede Mens. Het woord “type” is afkomstig van het Griekse “tupos” en kent een rijke schakering aan betekenissen: (schaduw)beeld, voorbeeld, model, figuur, afdruk e.d.
Het bezig zijn met “typen” noemen wij typologie. Kort gezegd komt het erop neer, dat we bij het lezen van Bijbelse geschiedenissen een diepere betekenis ontdekken, vaak heenwijzend naar de Persoon en het werk van onze Here Jezus Christus. Zo leren wij bijvoorbeeld uit de woorden van de Heiland in Matt.12:40, dat Jona een beeld of type is van de Messias Zelf. Daarnaast geloven wij, dat hij ook gezien mag worden als een type van het volk Israël (vgl. hiervoor Hos.6:2).

Let wel: Bijbelse geschiedenissen c.q. gebeurtenissen moeten natuurlijk in de eerste plaats gelezen worden in hun historische kontekst. Ik bedoel maar: wij hebben geen enkele reden om eraan te twijfelen, dat de geschiedenis van Jona, hoe wonderlijk ook, ooit werkelijk heeft plaatsgevonden zoals in de Bijbel beschreven is! Naast de primaire betekenis ligt er echter vaak een diepere, profetische waarheid in verborgen.
Het merkwaardige is, dat het boek Jona gerangschikt wordt onder de (kleine) profeten. Het boek bevat namelijk geen enkele profetie! Dat leidt ons tot de konklusie, dat de profetie verborgen ligt in de geschiedenis zelf.
Typologie is een moeilijk vak, omdat er eigenlijk geen regels voor te geven zijn. Wat de ene serieuze Bijbelstudent c.q. -uitlegger in een bepaalde geschiedenis “ziet”, dat gaat de ander soms te ver. Het omgekeerde is ook waar: sommigen zien niets in een Bijbelgedeelte dan alleen de historische betekenis, terwijl de diepere strekking ervan voor anderen overduidelijk is. Het zij zo!

Een paar dingen mogen worden opgemerkt:
“Typen” zijn er niet om Bijbelse waarheden te bewijzen; het zijn meer bevestigingen daarvan. Het zijn beelden die een illustratie zijn van de werkelijkheid.
Sommige typen worden in de Bijbel zelf aangewezen 1), andere worden ontdekt tijdens de bestudering van de Schrift…
Er zitten twee kanten aan de typologische verklaring van Bijbelgedeelten:
Enerzijds is daar het gevaar, dat de typologie veel te ver wordt doorgevoerd.
De typologische uitleg moet natuurlijk wel haar wortels vinden in de Schrift zelf en niet in de gedachten van de uitlegger.
Anderzijds toont de typologie ons nog meerde rijkdommen van het Woord van God.
Immers, hoe wonderbaarlijk is het, dat in het verleden mensen geleefd hebben wier leven een verborgen prediking bevatte… hoe rijk is het, dat gebeurtenissen hebben plaatsgevonden, waarin God een verborgen profetie heeft neergelegd…
Maar het blijft waar: alle Bijbelstudie moet de ziel leiden tot Christus als Degene van wie wordt getuigd!


Er zijn vele Bijbelse figuren, die algemeen herkend zijn en aanvaard worden als “typen” van de Here Jezus Christus.
Denk bijv. aan Jozef. Hij is één van de schoonste typen van Christus die in de Bijbel gevonden wordt 2).
Een ander bekend voorbeeld is David. Zijn naam betekent ”geliefde” en is een heenwijzing naar dé Geliefde, de Zoon, nl. Christus.
Ook Salomo zouden wij kunnen noemen als een geweldig type van de Vredevorst!


  1. zie bijv. de geschiedenis van Israël (1 Cor.10:6 en 11), de zondvloed (1 Petr.3:21) en de tabernakel (Hebr.8:5, 9:24 e.a).
  2. zie voor een nadere beschouwing de prachtige brochure “Het leven van Jozef’ (Uitgave Het Morgenrood).

Vele, vele Bijbelse personen zijn op één of andere wijze een type van Christus te noemen. Eén ding hebben alle typen gemeen: zij zijn nooit volmaakt in zichzelf. Zij zijn slechts een schaduw van de Volmaakte. Elk type is slechts een gedeeltelijke weergave van de heerlijkheid van Christus!

Hoe bekend bovenstaande figuren ook zijn als typen van Christus, nergens leert de Schrift ronduit, dát ze het zijn! Er is er maar één van wie de Bijbel ronduit zegt, dat hij een type is van Christus en dat is… Adam.
In de brief aan de Romeinen lezen wij: “Toch heeft de dood als koning geheerst van Adam tot Mozes, ook over hen, die niet gezondigd hadden op een gelijke wijze als Adam overtrad, die een beeld is van de komende” (hfdst.5:14).
Het woord ”beeld” is hier in de grondtekst: “tupos”. De “komende” was een bekende Hebreeuwse uitdrukking voor de Messias, die volgens de profeten komen zou (vgl. ook Matt.11 :3). Adam is dus een type van (de komende) Christus.
Ondanks het feit, dat de Bijbel alleen Adam rechtstreeks aanwijst als een type van Christus, wordt er in ‘t algemeen weinig over gezegd en/of geschreven. Vandaar de notities in deze brochure.

(more…)

Updated: August 31, 2020 — 6:44 pm

Alverzoening

1. Wat houdt de alverzoeningsleer in?

Het is bepaald niet aangenaam je met dwaalleer te moeten bezighouden. Maar laten we wel bedenken dat de alverzoeningsleer een grote bedreiging vormt voor de gelovigen. Ook heel wat christenen die als ‘bijbelgetrouw’ bekendstaan, zijn erdoor besmet. En dat is naar de mens gesproken ook begrijpelijk, want deze dwaalleer heeft een geweldige aantrekkingskracht, zowel voor het menselijk verstand als het menselijk gevoel.

1.1 Ons gemoed — Gods Woord

Bijna de hele kerkgeschiedenis door, vanaf de kerkvader Origenes tot bekende kerkleiders vandaag, zijn er hoogvereerde voorgangers geweest die de leer van de apokatastasis (de alverzoeningsleer) gepredikt hebben. (De term apokatastasis betekent ‘wederherstelling’ en is ontleend aan Hand.3:21.) Steeds weer heeft deze dwaalleer veel gelovigen aangesproken, die diep in hun hart het verlangen hadden dat een verzoening van alle mensen toch eens wáár mocht zijn. Wat zou het mooi zijn te weten dat er zelfs aan de hel eenmaal een einde komt en dat uiteindelijk door Gods, almacht en genade de mensen behouden zullen worden. Op wie heeft deze schone gedachte, dat God uiteindelijk op deze wijze over alle kwaad zal triomferen, eigenlijk géén aantrekkingskracht…? Wie heeft zich nog nóóit de vraag gesteld hoe de eeuwige verlorenheid van zoveel van Gods eigen schepselen met zijn
liefde te rijmen valt? Wie hier niet op z’n minst heel moeilijke vragen ziet, heeft nog nooit echt over dit onderwerp nagedacht. Juist zulke onnadenkende mensen vallen aan deze dwaalleer zo gemakkelijk ten prooi. Voor ons eigen gemoed immers is de gedachte van een uiteindelijke wederherstelling van alle mensen ongetwijfeld aantrekkelijker dan de gedachte aan de nimmer eindigende pijniging van zoveel verlorenen; niet alleen van een Hitler of een Stalin, maar ook van een Mahatma Gandhi of een Albert Schweitzer (voorzover we weten).

Maar let wel, ik zei: ‘voor ons eigen gemoed’. En dat is een slechte scheidsrechter in zulk soort vragen! Juist waar ons hart op eigen houtje begint te redeneren, doen we er nog des te wijzer aan dit te onderbreken om scherp te luisteren naar Gods eigen getuigenis in de Schrift. Dat alleen beslist elke vraag. Gedachten als ‘Ik kan mij niet voorstellen dat God zus of zo…’ spelen daarbij geen enkele rol. Als wij niet eens kunnen begrijpen waarom God de mens schiep mèt de mogelijkheid tot zondigen, of waarom God de zondeval toeliet, of waarom God al zoveel eeuwen de mensheid laat zitten met de gevolgen van de zondeval, wat heeft het dan te betekenen dat wij ons ook niet kunnen voorstellen dat zoveel zondaren voor eeuwig verloren zullen gaan? Er is zovéél dat ik mij niet kan `voorstellen’; maar dat doet niets terzake. God vraagt van mij slechts ootmoedige onderwerping aan zijn Woord. Het is trouwens opmerkelijk dat de christelijke Kerk in meerderheid de alverzoeningsleer steeds heeft afgewezen, zelfs wanneer die het vurigst en bekwaamst verdedigd werd. Daarin zien we de bewarende leiding van Gods Geest, die in de Gemeente het besef van Gods heiligheid en gerechtigheid en van de klare uitspraken van zijn Woord levend hield. Steeds bleef de Gemeente (in haar grote geheel) zich ervan bewust dat Gods heiligheid nooit tegen zijn liefde uitgespeeld mag worden; dat geen gevoelens of redeneringen ooit mogen ingaan tegen Gods eigen uitspraken; en dat de alverzoeningsleer het enorme gevaar van onbekommerdheid ten aanzien van de eeuwigheid in zich bergt, die de ernst van het evangelie ondergraaft.

(more…)

Updated: August 31, 2020 — 5:48 pm

Valmes

Miljoenen doodskisten kunnen verklaard worden. Evenals een miljoen spoorwagons die ogenschijnlijk niet gebruikt worden en op rails staan die kennelijk enkel naar FEMA-kampen leiden en in een aantal gevallen zelfs naar de rimboe van Nergistan….

Men zou kunnen aanvoeren dat er epidemische toestanden kunnen ontwikkelen, waarbij men wil beschikken over de nodige luchtdicht afsluitbare en totaal geïsoleerde doodskisten, om verspreiding tegen te gaan. De onvoorstelbare hoeveelheid spoorwegmateriaal, wat de US de laatste jaren doorlopend, in continu tempo heeft aangekocht  zou men kunnen verklaren op basis van een economische prognose, die vereist dat er ingespeeld dient te worden op een toekomstige uitbreiding van de reisbehoefte van…nou ja, misschien wel alle legale en  illegale Mexicanen die straks mogen komen als de grenzen worden weggehaald… of zo?

Maar 300.000 ultra moderne guillotines!?

Rev 13:16  En het maakt, dat het aan allen, kleinen en groten, en rijken en armen, en vrijen en dienstknechten, een merkteken geve aan hun rechterhand of aan hun voorhoofden;
Rev 13:17  En dat niemand mag kopen of verkopen, dan die dat merkteken heeft, of den naam van het beest, of het getal zijns naams.
Rev 13:18  Hier is de wijsheid: die het verstand heeft, rekene het getal van het beest; want het is een getal eens mensen, en zijn getal is zeshonderd zes en zestig.

Updated: August 30, 2020 — 3:12 pm
My CMS © 2018 Frontier Theme