Schrift met Schrift vergelijken

Matt 10:38  En die zijn kruis niet op zich neemt, en Mij navolgt, is Mijns niet waardig.

Hoe of ik tot geloof kwam

Ik kreeg hulp van mijn vader en deze was onverbiddelijk. Vier uur lang achter elkaar studeren lukt zelfs een gezond mens niet, smeken huilen etc. hielp niet, ‘n moeder wiens de term moeder niet waardig was gaf eender ‘n krimp. Straf kwam in de vorm van klappen, daar waar het voor derden niet is te zien, eerst met de handen, nadien met een lat en knuppel, het had tot gevolg dat ik de kont tegen de krib zette. Jaren later deed ik een test en bleek het dat mijn twee hersenhelften perfect op elkaar zijn ingesteld, wat heel zeldzaam schijnt te zijn.

Op school stond ik vrijwel buitenspel, zowel op het schoolplein als in de klas, niemand vroeg waarom ik op mijn onderrug zat of net op het randje van de stoel. Meedoen met anderen was er niet bij vanwege mijn lengte, werd niet alleen door kinderen uitgejouwd, ook leraren zeiden in mijn bijzijn dat er niets van me terecht zou komen, mede door de vele ruzies thuis heb ik toen ik een jaar of acht was in kinderlijke eenvoud God gevraagd of Hij bestond en kreeg de volgende morgen een bevestigend antwoord en wist toen feitelijk dat ik op Hem kon betrouwen en niet helemaal alleen was.

Van de Lagere school ben ik naar de Land- en Tuinbouwschool gegaan en één schoolmeester zei: Hans kan wel leren maar hij verdomd het. Enkel wat me interesseerde, dat was scheikunde en biologie had ik een 9 en een tien, geflankeerd met 1-nen en twee-ën op mijn laatste rapport.

Ik ben toen gaan werken als leerling-metaalbewerker in een filterfabriek in Castricum. Op mijn 17e werd ik door drie véél oudere collega’s in de houtgreep genomen waar een Turk mij de broek van mijn gat trok en in mijn genitaliën aan het frotten was. Het gelukte mezelf los te wurmen, deed verslag bij de baas, deze ontsloeg mij en thuis kreeg ik van mijn moeder te horen dat ik het er zelf naar had gemaakt. Ik ben toen gaan drinken en bij vrienden in Capelle a/d IJssel heb ik twee liter Stróh Rum gedronken en ben ik vijf dagen en nachten bewusteloos gelegen eer ik weer bij mijn positieven kwam, ik was toen 19 jaar.

Op mijn 24e leerde ik via de Klub Lange mensen een ‘normaal’ meisje kennen waar ik dus geen donder mee kon beginnen en voortijdig na een maand of drie de verkering verbrak want ik voelde me ongemakkelijk.

Tot mijn 25e heb ik gezopen en dronk op het laatst 6 liter Aalborg Aquavit á 52% alcohol per dag… enkel als ik thuis was, ik was inmiddels internationaal vrachtwagenchauffeur geworden en onderweg dronk ik geen druppel, enkel en alleen als ik thuis was. Ik verdiende zo’n ƒ5000,= per maand en kon dat makkelijk betalen.

Op mijn 25e was ik zo dik dat ik mijn schoenen niet kon strikken omdat mijn buik in de weg zat en ben toen gestopt met drinken en kreeg toen een delirium na, wat ik never-nooit meer zal vergeten!

Nadien leerde ik een meisje kennen die net als haar en mijn moeder de Jezebel spirit had, dat voelde vertrouwd, want als je nooit liefde hebt gehad, voel je je daarbij niet in je hum. Drie en half jaar verkering had ik met haar, van die drie en half jaar zette haar moeder het hele gezin tegen me op om met weg te treiteren, wellicht omdat ze mij te oud vond voor haar jongste dochter, ik was 26 en zij was pril 16 dat ik haar leerde kennen. Haar werd verweten dat ze er niet mocht zijn, het condoom scheurde en zij werd geboren.

Ik was stapel op die meid en wilde mijn leven voortaan delen met haar, maar zo ver kwam het niet, door dat continue getreiter van haar moeder, haar oudere broer en haar zus en niet te vergeten haar vader die door zijn vrouw en seksueel werd benadeeld als hij niet deed wat zijn wijf zei. De gelegenheid brak aan dat ik wraak kon nemen, want mijn vriendin werd eveneens gek van haar familie en botte haar frustraties weer op mij af. Nadien, dat herkende ik vele jaren later, bleek mijn eigen moeder een vinger in de pap te hebben en heeft er aan meegewerkt tot scheiding. De wraak – ik kon niet anders zei héél véél later een shrink tegen me: Het was of wraak of spontaan doodgaan – ‘mijn zegeltjeskaart was vol!’ en het werd nadien zó gedraaid dat ik de schuld van alles droeg.

Ik zwijg maanden achteréén in huis totdat mijn moeder vraagt of de kerk iets voor me kon betekenen en ik vloekte haar en ben bewust alles gaan lezen over het occulte en dankzij mijn broer die me adviseerde een magnetiseur te bezoeken werd ik nóg meer besmet en kwam nadien bij een soort van goeroe in Amsterdam terecht die healing op me heeft toegepast waardoor ik ongeveer legio bij me had en me toen op allerlei manieren trachtte om het leven te komen, maar iedere keer(ik heb méér dan 50 pogingen gedaan) als ik de fatale stap wilde zetten dan zag ik de gevolgtrekkingen in een flits aan me voorbijgaan en zag dat ik het iedere keer zou overleven maar dan wel fiks in de kreukels.

In 1993 had een vrouw zich voor de trein geworpen en lag als spreeuwenvoer over de rails verspreid, ik zal niet in detail spreken om de lezer te verschonen.

De volgende morgen was ik beslist hetzelfde te doen maar vond † Albert Streep op mijn pad en kwam toen tot geloof:

Anderhalve maand later kwam ik Hans tegen. Hij vertelde mij dat hij op weg was om zich voor de trein te werpen. Op mijn verzoek hiermee even te wachten tot ná de kerkdienst en vanavond bij mij thuis een kopje koffie te komen drinken, reageerde hij positief. ’s-Avonds nam hij een tractaatje mee over de liefde van Jezus hetgeen hem zodanig aansprak, dat hij zich een paar dagen later bekeerde van de verkeerd-ingeslagen weg. Hij was vastgelopen op alle occulte wegen, waar hij soms de geesten letterlijk zág..! Op één avond vernietigden wij een métershoge stapel occulte boeken. Hans V. gaf zijn leven aan Jezus en werd gered. (http://wijze-vader.nl/).

Samen met Albert Streep woon ik de diensten in de Sionskerk in Haarlem bij. In dezelfde tijd had ik Renate leren kennen waarvan Albert had gezegd dat zij niet goed was, maar er niet bij zei waarom niet. Ik dacht dat hij gewoon jaloers was. Renate ging geregeld mee naar de kerk in Haarlem, maar op den duur beviel het me niet langer en ben gaan kerk-hoppen, het was mijn moeder die me attent maakte op de Evangelische Maranatha Gemeente op de Groenelaan in Beverwijk. De kerk van Peter van Velzen die we min of meer als familie beschouwde. Mijn moeder had verkering gehad met zijn oudste broer, uiteindelijk is mijn moeder toch met mijn vader (Hein) getrouwd en niet met Arie die overigens multimiljonair in Canada werd.

Met Peter kan ik goed opschieten en ik leer veel van hem. Hongerig naar het Woord bespeur ik dat vriendin Renate verandert in een ijskast wat ik haar op het lest ook zei, want zelf had ze het niet door. Ik heb twee 3-sterren frigidaires in huis, één in de keuken en de ander ben jij, pas toen kwam het besef. Ze had een propedeuse religie gevolgd en ze was mijn grootste vijand want in iedere religieuze stroming hadden ze dezelfde gebruiken als in het Christendom en ik had té weinig kennis om dat te antwoorden en stond twee uur eerder op, om de Bijbel ongestoord te kunnen lezen. Bij de Evangelische Maranatha dringen ze me aan om de verkering te verbreken met Renate, die dat op den duur ook door had, waardoor er nog meer wrijving ontstond. In 1995 had mijn vader passief zelfmoord gepleegd en daardoor beschikte ik over een hoeveelheid geld waardoor ik a.h.w. even de rust kon zoeken in Bijbelstudiereizen. Daar Renate een afkeer van het geloof had, en haar moeder nog méér, ben ik in februari naar Egypte geweest en kreeg op den duur een terugslag en zat toen op een steiger ergens nabij het Suez-kanaal alwaar ik openlijk sprak wat allemaal met Renate was gepasseerd en vroeg wat te doen en kreeg ter plekke direct antwoord en bij thuiskomst heb ik gelijk gezegd dat ik van haar af wou en zij was blij met die boodschap want zij was het er grondig mee eens.

Nadien ben ik in Wuppertal geweest en de 1e keer ging het al helemaal mis, werd aangevallen op N.B. mijn verleden. Hoezo was ik niet wedergeboren, was mijn schuld dan niet afgewassen. Nadien kreeg ik een stalker die bijna 20 jaar van mijn leven verkankerde en nog steeds staat er content op internet die hij gemaakt heeft.

In het jaar 2000 sterft Peter van Velzen als gevolg van kanker. Tevoren werd door menigeen gezegd dat wanneer Peter ons komt te ontvallen dat daarmede de Evangelische Maranatha Gemeente ook haar onderspit zou delven, wat Peter was een oud-marinier(net als mijn wijlen vader) en hield de teugels strak. Van hem leerde ik ook dat liederen waarvan de tekst niet overeenkomen met het Woord deze pertinent niet te zingen.

Het is de 1e doopdienst als zijn eigen dochter een slecht vertaald lied zingt. Ik opper dit bij de oudste en deze zegt me die regels niet te zingen, maar ik vertik het hele lied te zingen.

Op den duur krijgen een gitarist die gelijk van zinnen is de muziek te regelen, maar blieft de oude liederen niet die hij heel snel afraffelt, maar de opwekkingsliederen tot én mantra maakt en maar blijft herhalen.

Herhaaldelijk, mede door mijn harde stem, zing ik het lied zoals het moet en er ontstaat al gauw ruzie. Ook bespeur ik op den duur gewoon volkomen te worden genegeerd in de samenkomst.

Ik had geschreven hoe of ik tot geloof was gekomen en wat of ik op zee heb meegemaakt 6 weken na dato, wat of ik hier nog niet heb geschreven maar nadien nog wel zal doen, dát was heel bijzonder. Men sprak wel van alle lof over een gedicht wat een zuster had gemaakt maar helemaal niks over mijn ervaring.

Af en toe woonden we op speciale dagen een maaltijd bij als iedereen die wat gekookt had, ik had Russische pasteitjes meegenomen, niemand at er van. Uiteindelijk gaf ik een kind zo’n pasteitje en in een mum van tijd was de schaal leeg.

Ook nam ik ooit eens wat zelfgemaakte wijn mee en hervond de flessen weer in mijn fietstas. Dat heten dan je broeders en zusters te zijn.

In 2005 word ik mentorchauffeur en mag als vergoeding de bedrijfswagen meenemen en reis in tussentijd met de Evangelische tentcampagne van het Nederlands Bijbelstudie Centrum mee. Veelvuldig doe ik er de bewaking en bespeur ik tot mijn stomme verbazing als ik te kennen geef dat ik even een wandelingetje wil maken in een lege tent terugkom, niemand maar dan ook niemand aanwezig terwijl er voor een vermogen aan geluidsapparatuur in stond. Niet één keer maar meermalen dat broeders het laten afweten en dat sommigen(Apeldoorn) het wel heel makkelijk vinden dat ik aanwezig ben en pas in de namiddag komen opdagen alsof ik geen vrije dag mag genieten.

Het is bar en boos wat ik met regelmaat zie, ook als Ab niet nog aanwezig is, dat ik wordt genegeerd als ik zeg te wachten puur omdat Ab dat had gedrongen aanwezig te zijn. (Bolsward) Ik werd op een manier bejegend alsof ik niet helemaal spoorde en ben toen weggegaan want ik stond ongeveer te koken van woede… en deed even een tukkie achter in de bus elders ver van de tent. Ook ben ik een keer naar huis gereden omdat ik pontificaal werd genegeerd door alle aanwezigen.. maar wist niet dat er mensen aanwezig waren met de Jezebel spirit en die ik overigens niet bij naam zal benoemen want daar rekent God wel mee af.

Eenmaal weer terug in de Evangelische Maranatha Gemeente heb ik een periode dat ik zwaar depressief ben en uit het leven wil stappen en ik begin mijn dierbare spullen weg te geven waaronder een zodiac met motor. Vreemd hoor, toen had ik alle aandacht en stonden ze ongeveer in drie rijen voor mijn deur. (Dit was echter nog in de tijd dat Peter nog leefde – hij immers vroeg wat er met me loos was).

Hij adviseert me met een shrink te gaan praten, mede omdat geregeld de tranen van mijn gezicht liepen. De eerste christelijke shrink begint te huilen als ik slechts een weinig van mijn jeugd vertel, de 2e begint te hyperventileren, ongeveer acht of negen shrinks van het Riagg vluchten zonder wat te zeggen uit de kamer en de intake duurt zo ongeveer een jaar lang eer ik bij een LUL van een shrink terecht kom, die ik na de 3e maal zelf ontsla van zijn dienst en de navolgende die ik via mijn huisarts kreeg bleek achteraf ook niet in staat me te helpen, maar als ze zouden zeggen dat er geen geld voor was zou ik het ook hebben geloofd.

Het is 2012 dat ik twee zusters annex vriendinnen tref met een half jaar als tussen pose waarvan ik ontdek dat zij beide eveneens de Jezebel spirit hebben en sluip bij beide ‘s ochtends vroeg het huis uit en laat ze faliekant barsten, dankzij hun leugens, wellicht tezamen met tal van die de jezebel spirit hebben word ik bij het Nederlands Bijbelstudie Centrum en bij de Evangelische Maranatha Gemeente geëxcommuniceerd. Iedereen die ik kende geloven massaal de leugen!

Ik dacht nog één vriend/broeder te hebben en ook deze heeft de Jezebel Spirit!

Het is dat ik weet dat het niet zo lang meer duurt, ik had de laatste beloofd geen zelfmoord meer te trachten te plegen, de laatste keren was dat ik 53 en 54 was. Sinds 2018 is het met mijn gezondheid hard achteruit gegaan, en veelvuldig heb ik erover na gedacht. Ik ken immers alle methoden maar omwille Pastor Billy Crone weet ik genoeg dat het dit jaar of volgend jaar gebeuren, dus houd ik het nog maar even vol.

Zes weken na mijn bekering vraagt mijn vader of ik mee ga varen? In plaats van een rondje Noord-Holland vraag ik de andere richting en stomen/zeilen naar het zuiden, verblijven een nacht in Stellendam. Op de eb- of vloedstroom (dat weet ik niet meer) varen we naar Zeebrugge en op de fiets vervolgen we de weg naar Knokke-Heist om daar inkopen te doen. De volgende morgen voeren we naar Duinkerke waren we enkele dagen verblijven. Van Duinkerke stel ik wederom de Decca in na wat geschuif met een parallelliniaal op de zeekaart naar Ramsgate. Terwijl ik sta te koken word ik boven geroepen en mijn vader wijst naar voren en vraagt wat of dat te betekenen heeft? Op een spiegelgladde zee zie ik woelig water voor de boeg. Ik had geen flauw idee dat het een zandbank was, een duik in het vooronder wees uit dat we van pakweg 20 meter diepte ineens naar de 3 meter floepte, de dieptemeter gaf een schrille toon en we waren er rap overheen. Op onze weg kwamen we ook nog een lichtschip tegen en vergeet de brulboeien bij Duinkerke die geleken op het geloei van een eenzame koe.

In Ramsgate zijn we naar ik weet ongeveer een week gebleven, voeren toen naar Lowestoft. Daar bleven we slechts één dag, de volgende morgen zouden we stevenen naar IJmuiden en ik wist dat we elkander zouden moeten aflossen, maar eerst moest ik vragen hoeveel wind we morgen zouden hebben. De havenmeester zei dat we de motor erbij moesten zetten want de wind was 3 knots. De volgende morgen woei het windkracht 6 en zou nog groeien.

Mijn vader vroeg of ik het durfde en ik vroeg of de boot het hebben kon? De boot was zo gebouwd dat hij ons vér voorbijging. Durf jij het aan vroeg ik mijn vader en wees hem erop dat hij bevattelijker was dan ik wat zeeziekte aanging?

Ondanks het commentaar op de kade een dag te wachten voeren we toch het ruime sop in en hadden we eerst de wind op de kop, omdat bij Lowestoft pal voor de haven een grote zandbank lag waar we omheen moesten varen, eenmaal er voorbij hadden we Noordwest acht en vlogen we met 17 knots en 10 Ton waterverplaatsing snellijk door ze zee.

Het werd nacht en ik zou de eerste wacht nemen. Herrie van de kabels tegen de mast, de golven tegen het schip stierf alle geluid ineens weg? Op de top van een golf kon je lichtjes in de verte van andere boren en schepen zien, in het dal was het donker en toen werd het ineens stikdonker en hoorde ik een stem dreigend in mijn hoofd spreken. Het was satan himself die niet blij bleek te wezen met mijn vertrek en ik voelde een dreiging van boven en zag een Condor met opengesperde klauwen naar beneden komen en werd zó bang dat ik wist de Heer nodig te hebben, het Onze Vader verstomde bij de 3e regel, ik wist de rest niet, maar ineens werd de zee verlicht, oranje van kleur en bijna gelijk als aan daglicht. Mijn vader die vanuit het vooronder kwam en vroeg hoe of het ging, zei ik fantastisch en zei niks wat was gepasseerd maar vroeg wel vanwaar dat licht kwam en quasie nonchalant zei hij dat een booreiland achter de horizon aan het affakkelen was, en ik wist dat het op bevel van God was.

‘s Middags voeren we de haven van IJmuiden binnen en passeerde ons een bootje met de naam Psalm 24. Meer bevestiging kon ik niet krijgen!

Inmiddels heb ik al heel veel wonderen aanschouwd en je kan mij niet meer wijs maken dat God niet bestaat want ik weet heel zeker dat Hij bestaat en dat Zijn Liefde wonder groot is!!

Spread the Scripture
  •  
  •  
  •  
  •  
Updated: November 30, 2019 — 5:18 pm
My CMS © 2018 Frontier Theme